Ανάληψη - Βόλου
Ανάληψη - Βόλου
Ιερός Ναός Αναλήψεως - Βόλου
Ιερός Ναός Αναλήψεως - Βόλου
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ανάληψη - Βόλου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ανάληψη - Βόλου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου 2016
Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2016
Ότι χρωστώ 5
Εκείνη τη μέρα, την 15 Γενάρη 2016
μετά το τράβηγμα.... των μαλλιών μου,
συνάντησα και έναν φίλο που πιστεύει, αλλά, δεν το δείχνει.
"Προσωπικά δεδομένα", γελάσαμε.
Το πρόσωπό του, μόλις τον είδα, έλαμπε από χαρά!
Κατάλαβα! Είχε πιάσει η Προσευχή μου!
"Πες μου, αν και το "βλέπω". Πώς είναι η Τάδε;"
"Σαν να μην είναι άρρωστη, σαν να μην αρρώστησε, ΠΟΤΕ!"
(Δικά μου τα Ν, για τον ΗΧΟ ...)
"Αφήσαμε τους γιατρούς και το χαιρόμαστε, όλοι μας!"
και άλλα, είπε, ο φίλος, που φίλος για μένα, σημαίνει γνωστός, ίσως και τυχαίος περαστικός, απ' τον δρόμο της ζωής μου.
"Χαρείτέ το! Είναι Αναλαμπή. Χρόνος για να "χορτάσετε", για να προλάβετε, πολλά! Ξέρεις, προσευχήθηκα και για Κείνη, εκείνη τη νύχτα, στο Σαρανταλείτουργο, με τα ονόματα Υπέρ Υγείας, δεν ήξερα όμως, πόσο γρήγορα έφτασε η Προσευχή μου και Εάν!"
"Σ' ευχαριστώ....! Μη μού πεις...!"
Κι έσκυψε το κεφάλι του από συγκίνηση, μη δω, ίσως, το κρυμμένο δάκρυ του;
...
Κι ύστερα, κλείσαμε απ' την συζήτηση το ΑΝΩΤΕΡΟ θέμα και είπαμε για γήινα πράγματα, εκεί, στη μέση του δρόμου.
Επιμονή, η ετικέτα: Ανάληψη Βόλου!
Δεν το νοώ, μα να μείνει!
μετά το τράβηγμα.... των μαλλιών μου,
συνάντησα και έναν φίλο που πιστεύει, αλλά, δεν το δείχνει.
"Προσωπικά δεδομένα", γελάσαμε.
Το πρόσωπό του, μόλις τον είδα, έλαμπε από χαρά!
Κατάλαβα! Είχε πιάσει η Προσευχή μου!
"Πες μου, αν και το "βλέπω". Πώς είναι η Τάδε;"
"Σαν να μην είναι άρρωστη, σαν να μην αρρώστησε, ΠΟΤΕ!"
(Δικά μου τα Ν, για τον ΗΧΟ ...)
"Αφήσαμε τους γιατρούς και το χαιρόμαστε, όλοι μας!"
και άλλα, είπε, ο φίλος, που φίλος για μένα, σημαίνει γνωστός, ίσως και τυχαίος περαστικός, απ' τον δρόμο της ζωής μου.
"Χαρείτέ το! Είναι Αναλαμπή. Χρόνος για να "χορτάσετε", για να προλάβετε, πολλά! Ξέρεις, προσευχήθηκα και για Κείνη, εκείνη τη νύχτα, στο Σαρανταλείτουργο, με τα ονόματα Υπέρ Υγείας, δεν ήξερα όμως, πόσο γρήγορα έφτασε η Προσευχή μου και Εάν!"
"Σ' ευχαριστώ....! Μη μού πεις...!"
Κι έσκυψε το κεφάλι του από συγκίνηση, μη δω, ίσως, το κρυμμένο δάκρυ του;
...
Κι ύστερα, κλείσαμε απ' την συζήτηση το ΑΝΩΤΕΡΟ θέμα και είπαμε για γήινα πράγματα, εκεί, στη μέση του δρόμου.
Επιμονή, η ετικέτα: Ανάληψη Βόλου!
Δεν το νοώ, μα να μείνει!
Ότι "χρωστώ" 2
.... Κι ύστερα, ο ταξιτζής που ήξερε πιο σύντομους δρόμους, έκανε την δουλειά του, όσο καλύτερα μπορούσε ο άνθρωπος, για να με εξυπηρετήσει, εφόσον βιαζόμουνα.
Κι επειδή ο πελάτης, πάντα έχει δίκιο, νομίζει!
Δεν ξέρει, πως λίγο παραπέρα, μπορεί να αργήσει, μια ολόκληρη ζωή!
...Εκεί, λοιπόν, που πέρναγε από γειτονιές που δεν μού ήταν πολύ γνωστές και κοίταζα την "Θέα", έτυχε (κατά πόσο;) να δω έναν άνθρωπο, να περπατά στον δρόμο, στον δικό του δρόμο.
Κάτι μού θύμιζε, κάπου τον είχα δει, κάποτε, σε ένα μέρος, στιγμές άγραφες, στις χειρότερες αναμνήσεις της ζωής μου.
"Κακό Σημάδι", σκέφτηκα. "Τότε, κλαίγανε οι Παναγιές...."
Ναι, ΜΙΑ είναι η Παναγία, αλλά οι Πιστοί για να την τιμήσουν, την Αγιογράφησαν με Μεγάλη Πίστη, εκείνες έγιναν Θαυματουργές, έγιναν εικόνες, εμείς, οι επόμενοι άνθρωποι, κρεμαστήκαμε σ' αυτές, κλάψαμε, προσευχηθήκαμε, ζητήσαμε, δώσαμε...
Δώσαμε, λοιπόν και ονόματα.
Πολλά, δεν θα φέρω κόπυ, ούτε θα γράψω όσα μού έρχονται στο μυαλό.
Δική σας η έρευνα, όχι γιατί, εγώ, βιάζομαι, ΙΣΩΣ, γιατί πολύ άργησα και ΠΡΕΠΕΙ να βιαστώ.
Παρασκευή σήμερα, όλη μέρα!
Πόση για τον καθένα μας, άγνωστον!
Η μετρημένη μέρα, μπορεί να έχει 24 ώρες, δεν είναι δεδομένες όμως, για κανέναν που ΝΟΜΙΖΕΙ, πως τις έχει σίγουρες...
Είναι ένα θέμα, το ποιος το έχει καταλάβει, όμως...
Εγώ (της Κατερίνας), έχω λόγους να το υπενθυμίζω, όμως.
Η ετικέτα της Ανάληψης, επιμένει, να μείνει.
Κι επειδή ο πελάτης, πάντα έχει δίκιο, νομίζει!
Δεν ξέρει, πως λίγο παραπέρα, μπορεί να αργήσει, μια ολόκληρη ζωή!
...Εκεί, λοιπόν, που πέρναγε από γειτονιές που δεν μού ήταν πολύ γνωστές και κοίταζα την "Θέα", έτυχε (κατά πόσο;) να δω έναν άνθρωπο, να περπατά στον δρόμο, στον δικό του δρόμο.
Κάτι μού θύμιζε, κάπου τον είχα δει, κάποτε, σε ένα μέρος, στιγμές άγραφες, στις χειρότερες αναμνήσεις της ζωής μου.
"Κακό Σημάδι", σκέφτηκα. "Τότε, κλαίγανε οι Παναγιές...."
Ναι, ΜΙΑ είναι η Παναγία, αλλά οι Πιστοί για να την τιμήσουν, την Αγιογράφησαν με Μεγάλη Πίστη, εκείνες έγιναν Θαυματουργές, έγιναν εικόνες, εμείς, οι επόμενοι άνθρωποι, κρεμαστήκαμε σ' αυτές, κλάψαμε, προσευχηθήκαμε, ζητήσαμε, δώσαμε...
Δώσαμε, λοιπόν και ονόματα.
Πολλά, δεν θα φέρω κόπυ, ούτε θα γράψω όσα μού έρχονται στο μυαλό.
Δική σας η έρευνα, όχι γιατί, εγώ, βιάζομαι, ΙΣΩΣ, γιατί πολύ άργησα και ΠΡΕΠΕΙ να βιαστώ.
Παρασκευή σήμερα, όλη μέρα!
Πόση για τον καθένα μας, άγνωστον!
Η μετρημένη μέρα, μπορεί να έχει 24 ώρες, δεν είναι δεδομένες όμως, για κανέναν που ΝΟΜΙΖΕΙ, πως τις έχει σίγουρες...
Είναι ένα θέμα, το ποιος το έχει καταλάβει, όμως...
Εγώ (της Κατερίνας), έχω λόγους να το υπενθυμίζω, όμως.
Η ετικέτα της Ανάληψης, επιμένει, να μείνει.
Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2016
Έσω έτοιμος; Ανατολή
Καλημέρα Ήλιε - Μάνος Λοΐζος
Ανέβηκε στις 28 Ιουν 2011
http://tetradiosofias.blogspot.com
http://paletasofias.blogspot.com
Ζωγραφική - Αγιογραφία - Δημιουργία Βίντεο Σοφία Αμπερίδου
"Ένα τραγούδι γίνεται ξανά δικό μας..
να λάμπει σαν τον ήλιο ..στις καρδιές των ανθρώπων."
~Αφιερωμένο στη Μυρσίνη Λοΐζου~
Μουσική - Μάνος Λοΐζος, Στίχοι - Δημήτρης Χριστοδούλου
Τραγουδούν ο Κώστας Σμοκοβίτης, η Αλέκα Αλιμπέρτη & Χορωδία
Θα τον μεθύσουμε τον ήλιο, σίγουρα, ναι
http://paletasofias.blogspot.com
Ζωγραφική - Αγιογραφία - Δημιουργία Βίντεο Σοφία Αμπερίδου
"Ένα τραγούδι γίνεται ξανά δικό μας..
να λάμπει σαν τον ήλιο ..στις καρδιές των ανθρώπων."
~Αφιερωμένο στη Μυρσίνη Λοΐζου~
Μουσική - Μάνος Λοΐζος, Στίχοι - Δημήτρης Χριστοδούλου
Τραγουδούν ο Κώστας Σμοκοβίτης, η Αλέκα Αλιμπέρτη & Χορωδία
Θα τον μεθύσουμε τον ήλιο, σίγουρα, ναι
Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2016
15-1-16 Ανάληψη Βόλου 3
15-1-16 Ανάληψη Βόλου 3
...Και κάπου εδώ, ο Ιερέας διάβαζε το φτωχό σταράκι μου (είχα ξεμείνει από κάποια υλικά), κι εκεί που διάβαζε τα ονόματα, (πρώτο του Άλλου πατέρα - έξι χρόνια) η καρδιά σφίχτηκε, δάκρυ δεν έβγαινε, είδα το κεφάλι μου, από σκυμμένο που ήταν, να σηκώνεται ψηλά και να στρέφεται προς την οροφή του Ιερού Ναού.
...Έπαθα ένα σοκ...
Ο Χριστός, σα να έσκυβε προς το Ιερό, να μας δει!
Σίγουρα, μας "άκουγε"!
...Κι ύστερα, σοκαρισμένη και συγκλονισμένη, ακόμα, ζήτησα την άδεια απ' τον Ιερέα, να φωτογραφήσω τον Χριστό.... και του εξήγησα.
"Ναι!" μού είπε, "έχει και ωραίο φωτισμό, τώρα! Αυτή να ξέρετε, είναι η καλύτερη Αγιογραφία του Ναού μας!"
(Νωρίτερα, είχα ζητήσει άδεια για φωτογράφιση, από την νεοκόρο.)
...Και κάπου εδώ, ο Ιερέας διάβαζε το φτωχό σταράκι μου (είχα ξεμείνει από κάποια υλικά), κι εκεί που διάβαζε τα ονόματα, (πρώτο του Άλλου πατέρα - έξι χρόνια) η καρδιά σφίχτηκε, δάκρυ δεν έβγαινε, είδα το κεφάλι μου, από σκυμμένο που ήταν, να σηκώνεται ψηλά και να στρέφεται προς την οροφή του Ιερού Ναού.
...Έπαθα ένα σοκ...
Ο Χριστός, σα να έσκυβε προς το Ιερό, να μας δει!
Σίγουρα, μας "άκουγε"!
...Κι ύστερα, σοκαρισμένη και συγκλονισμένη, ακόμα, ζήτησα την άδεια απ' τον Ιερέα, να φωτογραφήσω τον Χριστό.... και του εξήγησα.
"Ναι!" μού είπε, "έχει και ωραίο φωτισμό, τώρα! Αυτή να ξέρετε, είναι η καλύτερη Αγιογραφία του Ναού μας!"
(Νωρίτερα, είχα ζητήσει άδεια για φωτογράφιση, από την νεοκόρο.)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)