όσο δεν φαντάζεσαι!
ΠΟΙΗΜΑΤΑ - Γιάννης Τσίγκρας
ΕΝΔΥΜΙΩΝ,
ΠΟΙΗΜΑΤΑ - Γιάννης Τσίγκρας
ΕΝΔΥΜΙΩΝ,
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ποίηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ποίηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 22 Απριλίου 2018
Δευτέρα 6 Ιουνίου 2016
Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Ειναι Νωρίς Ακόμη Μες Τον Κόσμο Αυτό (Ακυκλοφόρητο)
Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Ειναι Νωρίς Ακόμη Μες Τον Κόσμο Αυτό (Ακυκλοφόρητο)
Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Γιάννης Ζουγανέλης
Ερμηνεία: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Δίσκος: 1982 "Μονόγραμμα" (ο δίσκος δεν κυκλοφόρησε ποτέ)
Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτό, μ’ ακούς;
Δεν έχουν εξημερωθεί τα τέρατα, μ’ ακούς;
το χαμένο μου αίμα και το μυτερό, μ’ ακούς;
σαν κριάρι που τρέχει μες στους ουρανούς
και των άστρων τους κλώνους τσακίζει, μ’ ακούς;
Είμ’ εγώ, μ’ ακούς; Σ’ αγαπώ, μ’ ακούς;
σε κρατώ και σε πάω και σου φορώ
το λευκό νυφικό της Οφηλίας, μ’ ακούς;
που μ’ αφήνεις, που πας και ποιος, μ’ ακούς;
σου κρατεί το χέρι πάνω απ’ τους κατακλυσμούς.
Οι πελώριες λιάνες και των ηφαιστείων οι λάβες,
θα `ρθει μέρα, μ’ ακούς;
να μας θάψουν κι οι χιλιάδες ύστερα χρόνοι
λαμπερά θα μας κάνουν πετρώματα, μ’ ακούς;
Να γυαλίσει απάνω τους η απονιά, μ’ ακούς;
των ανθρώπων και χιλιάδες κομμάτια να μας ρίξει,
στα νερά ένα ένα, μ’ ακούς;
Τα πικρά μου βότσαλα μετρώ, μ’ ακούς;
κι είναι ο χρόνος μια μεγάλη εκκλησία, μ’ ακούς;
όπου κάποτε οι φιγούρες των αγίων
βγάζουν δάκρυ αληθινό, μ’ ακούς;
οι καμπάνες ανοίγουν αψηλά, μ’ ακούς;
Ένα πέρασμα βαθύ να περάσω,
περιμένουν οι άγγελοι με κεριά
και νεκρώσιμους ψαλμούς,
πουθενά δεν πάω, μ’ ακούς;
ή κανείς ή κι οι δυο μαζί.
Το λουλούδι αυτό της καταιγίδας και μ’ ακούς; της αγάπης,
μια για πάντα το κόψαμε, μ’ ακούς;
και δε γίνεται ν’ ανθίσει αλλιώς, μ’ ακούς;
σ’ άλλη γη, σ’ άλλο αστέρι, μ’ ακούς;
δεν υπάρχει το χώμα, δεν υπάρχει ο αέρας,
που αγγίξαμε ο ίδιος, μ’ ακούς;
και κανείς κηπουρός δεν ευτύχησε σ’ άλλους καιρούς.
Από τόσο χειμώνα κι από τόσους βοριάδες μ’ ακούς;
να τινάξει λουλούδι, μόνο εμείς, μ’ ακούς;
μες στη μέση της θάλασσας
από μόνο το θέλημα της αγάπης, μ’ ακούς;
Ανεβάσαμε ολόκληρο νησί, μ’ ακούς;
με σπηλιές και με κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς,
άκου, άκου.
Ποιος μιλεί στα νερά και ποιος κλαίει, ακούς;
ποιος γυρεύει τον άλλο, ποιος φωνάζει, ακούς;
Είμ εγώ που κλαίω, είμ’ εγώ που φωνάζω, μ’ ακούς;
σ’ αγαπώ, σ’ αγαπώ, μ’ ακούς;
Τα πικρά μου βότσαλα μετρώ, μ’ ακούς;
κι είναι ο χρόνος μια μεγάλη εκκλησία, μ’ ακούς;
όπου κάποτε οι φιγούρες των αγίων
βγάζουν δάκρυ αληθινό, μ’ ακούς;
οι καμπάνες ανοίγουν αψηλά, μ’ ακούς;
Ένα πέρασμα βαθύ να περάσω,
περιμένουν οι άγγελοι με κεριά
και νεκρώσιμους ψαλμούς,
πουθενά δεν πάω, μ’ ακούς;
ή κανείς ή κι οι δυο μαζί.
Βασίλης
Παπακωνσταντίνου - Ειναι Νωρίς Ακόμη Μες Τον Κόσμο Αυτό (Ακυκλοφόρητο) |
Vasilis Papakonstantinou - Einai Noris Akomi Mes Ton Kosmo Auto
(Akikloforito)
Σάββατο 4 Ιουνίου 2016
Πες μου, πώς γίνεται;
"Γίνεται να μην είναι "μετάληψη αγάπης"
στην Ιντερνετική επι-κοινωνία μας;;;;"
Είναι μια φράση από τις SOS αναρτήσεις της Γιώτας.
Κράτησα μόνο αυτή, γιατί νιώθω την χαρά, τον ενθουσιασμό, την συγκίνησή της, κ.λ.π.
Αποδίδουν στα ανώτερα επίπεδα, οι Καλιτέχνες, (γενικά) όταν οι άλλοι άνθρωποι, έστω και αργά, σε "αναγνωρίζουν"!
Εγώ υπήρξα απ' τους πολύ "νωρίς", οπότε, δεν τίθεται θέμα αναγνώρισης των ταλέντων της, (άλλωστε, τελευταία τρύπα του ζουρνά, είμαι), λογικότατο να χαίρομαι που είναι γερή και χαρούμενη!
Δεν το συζητάω!
Χαρές και Υγεία, εύχομαι στην ίδια και στην σίγουρα- αγαπημένη, οικογένειά της!
Χαρές και Υγεία, εύχομαι και σε όλους τους παλιούς και νέους φίλους της!
...Καλοκαιριάζει, γενικά οι χρόνοι στενεύουν, εύχομαι στην ίδια και στην παρέα της:
"ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ"!
Υγ. Η παρομοίωση της Γιώτας με "ανατρίχιασε", σέβομαι το ειδικό βάρος του "αέρα", γι' αυτό και μού πήρε χρόνο, να της σχολιάσω.
...Και πάλι, δύσκολο. Το κάνω από δω, γιατί η μέρα έφυγε, πάλι και δεν την πρόλαβα!
Σ'χωράτε, ιντερνετικοί φίλοι, ... καθείς με τις στιγμές του και τις εμπειρίες του!
Η σελίδα της ΠΟΛΥΒΡΑΒΕΥΜΕΝΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΔΑΣ, Γιώτας Σπανού - Στρατή, είναι εδώ!
Υγ.2. Δεν πάω τώρα, θα μού πάρει χρόνο και θα "μπλέξω".
Προσεχώς, Πρώτα ο ΘΕΟΣ!
Κυριακή 22 Μαΐου 2016
Μου ζητάς να σου δείξω σαν ποίηση σε κίνηση, και θα σου δείξω ένα άλογο.
Chiedimi di mostrarti poesia in movimento, e ti mostrerò un cavallo.
(Ben Jonson) (Foto ratucette)
(Ben Jonson) (Foto ratucette)
Μου ζητάς να σου δείξω σαν ποίηση σε κίνηση, και θα σου δείξω ένα άλογο.
(Μπεν Τζόνσον) (φωτογραφία ratucette)
(Μπεν Τζόνσον) (φωτογραφία ratucette)
Τετάρτη 11 Μαΐου 2016
ΦΩΣ - ΠΟΙΗΣΗ
ΦΩΣ
Ένα κορίτσι με θλιμμένο βλέμμα περπατούσε προς τη θάλασσα
με μια κλωστή στο χέρι,στην άκρη της είχε δεμένο χρυσοκάνθαρο,
απ'αυτούς που κρατούσαμε, παιδιά, σε σπιρτόκουτα γεμάτα ζάχαρη,
αυτός την οδηγούσε βουίζοντας-ξάφνου μια δυσμική ηλιαχτίδα
χτύπησε το έντομο κι εκείνο άναψε.
Κι η λάμψη πέρασε στην κλωστή
κι ύστερα στο κορίτσι.
Κι όλα γίνανε φως.
Ένα κορίτσι με θλιμμένο βλέμμα περπατούσε προς τη θάλασσα
με μια κλωστή στο χέρι,στην άκρη της είχε δεμένο χρυσοκάνθαρο,
απ'αυτούς που κρατούσαμε, παιδιά, σε σπιρτόκουτα γεμάτα ζάχαρη,
αυτός την οδηγούσε βουίζοντας-ξάφνου μια δυσμική ηλιαχτίδα
χτύπησε το έντομο κι εκείνο άναψε.
Κι η λάμψη πέρασε στην κλωστή
κι ύστερα στο κορίτσι.
Κι όλα γίνανε φως.
Κυριακή 8 Μαΐου 2016
"Μ' αγαπάς, μαμά;"
"Μ' αγαπάς, μαμά;"
"Σ' αγαπώ, κουρίτσι μ'!"
"Ναι, αλλά θέλω πιο πολύ! Είδα ότι αγαπάς και τ' άλλα τα παιδιά..."
"Αχ! Ποιο δάχτυλου θα κόψ'ς και δε θα σι πουνέσ', κουρίτσι μ'; Άμα μεγαλώσ'ς και γίν'ς μάνα, κι ισύ, θα μι καταλάβ'ς!"
...Κι έρχονταν τα ξενητεμένα παιδιά, κι έκλαιγε Εκείνη και πριν και μετά, κι ήταν τα δυο κορίτσια στο Γιοχάνεσμπουργκ, τότε, Εκεί που βραβεύτηκε το ποίημα της Γιώτας!
Τί να λέμε, τώρα;
Έχουμε "ξανασυναντηθεί", όλοι μας!
***
"Σ' αγαπώ, κουρίτσι μ'!"
"Ναι, αλλά θέλω πιο πολύ! Είδα ότι αγαπάς και τ' άλλα τα παιδιά..."
"Αχ! Ποιο δάχτυλου θα κόψ'ς και δε θα σι πουνέσ', κουρίτσι μ'; Άμα μεγαλώσ'ς και γίν'ς μάνα, κι ισύ, θα μι καταλάβ'ς!"
...Κι έρχονταν τα ξενητεμένα παιδιά, κι έκλαιγε Εκείνη και πριν και μετά, κι ήταν τα δυο κορίτσια στο Γιοχάνεσμπουργκ, τότε, Εκεί που βραβεύτηκε το ποίημα της Γιώτας!
Τί να λέμε, τώρα;
Έχουμε "ξανασυναντηθεί", όλοι μας!
***
ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΤΟ ΦΙΛΙ
( φωτο-σύνθεση Υιώτας: Τα δάκρυα της καμέλιας. 2016)
Έπρεπε Μάνα να γινώ, ΜΑΝΑ, για να σε νιώσω!
ΤΗΣ
ΜΑΝΑΣ ΤΟ ΦΙΛΙ*
Ποια
ψήνει σπιτικό ψωμί το μετα-μεσονύχτι
και
τίναξε στο στρώμα μου του μισεμού το δίχτυ!
Τί
αίσθηση! Τί νάρκωση!
Μη
φταίει τ’ Αυγούστου η λαύρα
που
ξύπνησαν οι αισθήσεις μου σε νοσταλγίας αύρα…
Βρέξε,
Θεέ της ξενιτιάς, μη το αρνιέσαι. Όχι!
Να
αναθυμιάσει τούτη η Γη Πατρίδας πρωτοβρόχι.
Βρέξε!
Ν΄ αγγίξω το καυτό χώμα με το κορμί μου,
ίσως πιστέψει η καρδιά τούτη τη γη δική μου!
(Φωτο-σύνθεση Υιώτας. 2016)
Ποια
ψήνει σπιτικό ψωμί; Ποια τον καϊμό ματώνει
και
τραγουδώ μεσάνυχτα σαν πληγωμένο αηδόνι;
Ποιος
θα γιατρέψει την πληγή; Βάλσαμο ποιος θα φέρει;
Γλυκό
να δώσω το φιλί στης μάνας μου το χέρι;
Αν
είναι κόρη η θάλασσα που στέλνει τα φιλιά της,
κάνε,
Θεέ μου να πνιγώ βαθιά στην αγκαλιά της.
Ποια
ψήνει σπιτικό ψωμί!!!
*
1989:
Α΄ βραβείο, Γιοχάνεσμπουργκ. Μελοποιημένο από την ίδια, 1976, πρώτη έκδοση: «Στην
άλλη Όχθη».
40 χρόνια!
(Φωτο-σύνθεση Υιώτας)
HAPPY MOTHER'S DAY!
Να έχετε χαρούμενη μέρα
στην εορτή για την ΜΗΤΕΡΑ!
Όπου και να είναι, πάντα σας σκέπτεται
με Αγάπη.
Υιώτα
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)