όσο δεν φαντάζεσαι!
ΠΟΙΗΜΑΤΑ - Γιάννης Τσίγκρας
ΕΝΔΥΜΙΩΝ,
ΠΟΙΗΜΑΤΑ - Γιάννης Τσίγκρας
ΕΝΔΥΜΙΩΝ,
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βιβλίο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βιβλίο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 22 Απριλίου 2018
Σάββατο 4 Ιουνίου 2016
Πες μου, πώς γίνεται;
"Γίνεται να μην είναι "μετάληψη αγάπης"
στην Ιντερνετική επι-κοινωνία μας;;;;"
Είναι μια φράση από τις SOS αναρτήσεις της Γιώτας.
Κράτησα μόνο αυτή, γιατί νιώθω την χαρά, τον ενθουσιασμό, την συγκίνησή της, κ.λ.π.
Αποδίδουν στα ανώτερα επίπεδα, οι Καλιτέχνες, (γενικά) όταν οι άλλοι άνθρωποι, έστω και αργά, σε "αναγνωρίζουν"!
Εγώ υπήρξα απ' τους πολύ "νωρίς", οπότε, δεν τίθεται θέμα αναγνώρισης των ταλέντων της, (άλλωστε, τελευταία τρύπα του ζουρνά, είμαι), λογικότατο να χαίρομαι που είναι γερή και χαρούμενη!
Δεν το συζητάω!
Χαρές και Υγεία, εύχομαι στην ίδια και στην σίγουρα- αγαπημένη, οικογένειά της!
Χαρές και Υγεία, εύχομαι και σε όλους τους παλιούς και νέους φίλους της!
...Καλοκαιριάζει, γενικά οι χρόνοι στενεύουν, εύχομαι στην ίδια και στην παρέα της:
"ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ"!
Υγ. Η παρομοίωση της Γιώτας με "ανατρίχιασε", σέβομαι το ειδικό βάρος του "αέρα", γι' αυτό και μού πήρε χρόνο, να της σχολιάσω.
...Και πάλι, δύσκολο. Το κάνω από δω, γιατί η μέρα έφυγε, πάλι και δεν την πρόλαβα!
Σ'χωράτε, ιντερνετικοί φίλοι, ... καθείς με τις στιγμές του και τις εμπειρίες του!
Η σελίδα της ΠΟΛΥΒΡΑΒΕΥΜΕΝΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΔΑΣ, Γιώτας Σπανού - Στρατή, είναι εδώ!
Υγ.2. Δεν πάω τώρα, θα μού πάρει χρόνο και θα "μπλέξω".
Προσεχώς, Πρώτα ο ΘΕΟΣ!
Δευτέρα 30 Μαΐου 2016
Πού ζούμε;
Μαθαίνω
ότι κι άλλα βιβλιοπωλεία της επαρχίας, από τη Βόρεια Ελλάδα ως τη
Θεσσαλία, αρνούνται να βάλουν σε βιτρίνες και πάγκους τη «Λεσβία»,
επειδή φοβούνται αντιδράσεις από συντηρητικές πελάτισσες και πελάτες
τους. Πού ζούμε;
Κυριακή 8 Μαΐου 2016
Ο καθένας μας έχει ένα σημείο στην κίνησή του που το ορίζει η ψυχή
Ο καθένας μας έχει ένα σημείο στην κίνησή του που το ορίζει η ψυχή
Το βλέμμα, η φωνή, η αναπνοή και το βάδισμα είναι ταυτόσημα` καθώς όμως ο άνθρωπος δεν έχει τη δυνατότητα να ελέγχει συγχρόνως και τις τέσσερις αυτές διαφορετικές και ταυτόχρονες εκφράσεις της σκέψης του, αναζητήστε εκείνη που λέει την αλήθεια` θα γνωρίσετε τον άνθρωπο στο σύνολό του.
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ
Ο κύριος Σ. δεν είναι μόνο χημικός και κεφαλαιοκράτης, αλλά και εμβριθής παρατηρητής και μεγάλος φιλόσοφος.
Ο κύριος Ο. δεν είναι μόνο κερδοσκόπος, αλλά και άνθρωπος με κρατικό κύρος. Έχει κάτι από αρπακτικό πουλί, αλλά και από ερπετό συνάμα` αρπάζει θησαυρούς και ξέρει να γητεύει τους φύλακες.
Αν αυτοί οι δύο άνθρωποι έρχονταν στα χέρια, δε νομίζετε ότι θα πρόσφεραν ένα υπέροχο θέαμα, παλεύοντας ο ένας εναντίον της πανουργίας του άλλου, παραβγαίνοντας στα λόγια, στα εξωφρενικά ψέματα, έχοντας τον νου τους στην κερδοσκοπία και στους αριθμούς;
Κι όμως, ένα βράδυ συναντήθηκαν σ’ ένα σπίτι, δίπλα στη θαλπωρή του τζακιού, υπό το φως των κεριών, με το ψέμα στα χείλη, στα δόντια, στο μέτωπο, στα μάτια, στα χέρια, οπλισμένοι σαν αστακοί. Το ζητούμενο ήταν τα χρήματα. Αυτή η μονομαχία έλαβε χώρα στα χρόνια της Πρώτης Αυτοκρατορίας.
Ο κύριος Ο., που χρειαζόταν 500.000 φράγκα για την επομένη, πήγε κατά τα μεσάνυχτα και στάθηκε απέναντι στον Σ.
Κοιτάξτε τον κύριο Σ., έναν άνθρωπο σκληρό, έναν αληθινό Σάυλοκ που, όντας ακόμα πιο πανούργος από τον προγενέστερό του, έπαιρνε τη λίβρα της σάρκας πριν καν δώσει το δάνειο. Βλέπετε πως τον πλευρίζει ο Ο., ο Αλκιβιάδης της τράπεζας, ο άνθρωπος που ήταν ικανός να πάρει δάνειο διαδοχικά από τρία βασίλεια χωρίς να τα εξοφλήσει, πείθοντας ταυτόχρονα όλο τον κόσμο ότι τα έκανε να πλουτίσουν; Παρακολουθήστε τους! Ο κύριος Ο. ζητάει με άνεση από τον κύριο Σ. 500.000 φράγκα για είκοσι τέσσερις ώρες, υποσχόμενος ότι θα τα επιστρέψει σε τίτλους.
«Κύριε» είπε ο κύριος Σ. στον άνθρωπο που μου μετέφερε αυτή την ανεκτίμητη ιστορία «όταν ο Ο. μου εξηγούσε τις λεπτομέρειες για τους τίτλους, άσπρισε η άκρη της μύτης του μόνο από την αριστερή πλευρά, στην ελαφριά καμπύλη που σχηματίζεται στο κάτω μέρος του πτερυγίου της. Μου είχε δοθεί και στο παρελθόν η ευκαιρία να παρατηρήσω ότι, κάθε φορά που ο Ο. έλεγε ψέματα, αυτό το σημείο γινόταν άσπρο. Οπότε ήξερα ότι για ένα διάστημα τα 500.000 φράγκα μου θα διέτρεχαν κίνδυνο…».
«Και τι έγινε;» τον ρώτησε ο άνθρωπός μου.
«Τι να γίνει;» αποκρίθηκε ο κύριος Σ. και άφησε να του ξεφύγει ένας αναστεναγμός. «Τι να γίνει; Αυτό το φίδι με κράτησε εκεί επί μισή ώρα` του υποσχέθηκα τα 500.000 φράγκα και τα πήρε».
«Και σας τα επέστρεψε;…»
Ο Σ. θα μπορούσε να συκοφαντήσει τον Ο. Το πασίγνωστο σε όλους μίσος του τού έδινε κάθε δικαίωμα να το κάνει, και μάλιστα σε μια εποχή που η γλώσσα τσάκιζε υπολήψεις. Πρέπει να σου πω, προς τιμήν αυτού του αλλόκοτου ανθρώπου, ότι απάντησε:
«Ναι». Αλλά το είπε με ύφος περίλυπο. Θα ήθελε να μπορούσε να κατηγορήσει τον εχθρό του για μια επιπλέον εξαπάτηση.
Κάποιοι λένε ότι στο θέμα της προσποίησης ο κύριος Ο. ήταν πιο επιδέξιος κι από τον Ταλεϋράνδο. Δεν έχω κανέναν λόγο να μην το πιστέψω. Ο διπλωμάτης ψεύδεται για λογαριασμό άλλων, ο τραπεζίτης ψεύδεται για τον εαυτό του. Ε, λοιπόν, αυτός ο σύγχρονος Μπουρβαλέ, που είχε καταφέρει να διατηρεί τελείως αμετάβλητα τα χαρακτηριστικά του, εντελώς ανέκφραστο το βλέμμα του, πάντα σταθερό τον τόνο της φωνής του και επιδέξια αδιάφορο το βάδισμά του, αδυνατούσε να τιθασεύσει την άκρη της μύτης του. Ο καθένας μας έχει ένα σημείο που το ορίζει η ψυχή, έναν χόνδρο στο αυτί που κοκκινίζει, ένα νεύρο που τρεμοπαίζει, έναν εξόχως ιδιαίτερο τρόπο να ανοίγει τα βλέφαρα, μια ρυτίδα που την ακατάλληλη στιγμή βαθαίνει, ένα εύγλωττο σφίξιμο στα χείλη, ένα αποκαλυπτικό τρέμουλο στη φωνή, μια ανάσα που δε βγαίνει σωστά. Τι τα θέλετε; Η Φαυλότητα δεν είναι τέλεια.
ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΒΑΔΙΣΜΑΤΟΣ
ΟΝΟΡΕ ΝΤΕ ΜΠΑΛΖΑΚ
Σάββατο 16 Απριλίου 2016
Μάθε τώρα στον κατήφορο όσα δεν ήξερες στον ανήφορο.
12 Apr Μάθε τώρα στον κατήφορο όσα δεν ήξερες στον ανήφορο
Τον 6ο αιώνα μ.Χ., ο ρωμαίος φιλόσοφος Σεβερίνο Μποέτσιο γράφει το έργο του: Η Παρηγορία της Φιλοσοφίας. Στο βιβλίο αυτό ο συγγραφέας, από την εξορία όπου βρίσκεται, οργισμένος και θλιμμένος, κατηγορεί την τύχη που τον εγκατέλειψε και επέτρεψε να χάσει «άδικα» όλη τη δύναμη, τη φήμη και τα πλούτη που είχε κάποτε.
Στην αρχή του τέταρτου βιβλίου, η ίδια η τύχη παίρνει τον λόγο και του λέει:
Γιατί με κατηγορείς, Μποέτσιο; Γιατί μου παραπονιέσαι;
Τι σου έκανα; Τι σου πήρα απ’ ό,τι ήταν δικό σου;
Θυμήσου ότι σε βρήκα γυμνό…
Και σ’ έντυσα με τα ΔΙΚΑ ΜΟΥ αγαθά.
Σου έδωσα όλα όσα έχεις και σε φρόντισα με αγάπη…
Δεν ήξερες τις συνήθειές μου; Δε διάβασες τα κατορθώματά μου;
Είσαι λοιπόν κι εσύ ένας άνθρωπος, σαν όλους τους ανθρώπους.
Φιλάργυρος, ζήτουλας, καβγατζής και φιλόδοξος.
Χαιρόσουν τα καπρίτσια μου και καυχιόσουν σε όλους,
και τώρα που αποφάσισα να μη σου δίνω τόσα,
παραπονιέσαι και απαιτείς αντί να ευγνωμονείς
για όλον τον καιρό που είχες ό,τι δεν σου ανήκε.
Μάθε τώρα στον κατήφορο όσα δεν ήξερες στον ανήφορο.
Πως οι τιμές και τα πλούτη δεν σου ανήκαν ποτέ.
Ήταν πάντα σκλάβοι μου, που εγώ τους είχα φέρει.
Και βέβαια, τώρα που φεύγω θα τρέξουν ξωπίσω μου…
και δεν θα μείνουν μαζί σου.
Ο μύθος της θεάς Τύχης
ΧΟΡΧΕ ΜΠΟΥΚΑΪ
Παρασκευή 15 Απριλίου 2016
Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2016
Ένας μικρός βοσκός φωνάζει στα ψέμματα "Λύκος" , μα όταν ο πραγματικός λύκος εμφανίζεται κανείς δεν τον πιστεύει.
Το Αρνί και ο Λύκος με τη Φλογέρα Αισώπου
Ο Αίσωπος γεννήθηκε στην περιοχή της Φρυγίας το 600 περίπου π.Χ. και
πέθανε στα 564 π.Χ. Ήταν μαυριδερός κι άσχημος και δούλευε σε κάποιον
κτηματία σαν δούλος - βοσκός. Μια μέρα, που είδε τον επιστάτη να χτυπάει
άδικα έναν δούλο, έτρεξε να τον βοηθήσει κι έτσι ο επιστάτης για να τον
εκδικηθεί τον κατηγόρησε στο αφεντικό - κτηματία - που τον πήγε στην
αγορά της Εφέσσου να τον πουλήσει!
Εκεί, τον αγόρασε ο σοφός Ξάνθος
από την Σάμο, που εκτίμησε το έξυπνο βλέμα του και τον πήρε μαζί του σαν
δούλο. Μαζί του, ο Αίσωπος, άρχισε να ταξιδεύει και να γνωρίζει τον
κόσμο. Κάποτε έφθασαν και στην περιοχή των Δελφών όπου επισκέφθηκαν το
περίφημο Μαντείο. Ο Αίσωπος ειρωνεύτηκε τουε ιερείς του Μαντείου ότι
μαντεύουν για να πλουτίζουν και τους κατοίκους των Δελφών ότι αντί να
καλλιεργούν τα κτήματά τους και να φροντίζουν τα ζώα τους ζούσαν από τα
αφιερώματα των προσκυνητών του Μαντείου. Αυτό του το θράσσος εξόργισε
τους ιερείς του Μαντείου οι οποίοι τον παγίδευσαν, βάζοντας ένα χρυσό
ποτήρι στις αποσκευές του, και κατόπιν τον κατηγόρησαν για κλέφτη κι
ιερόσυλο! Έτσι τον δίκασαν άδικα και τον καταδίκασαν σε θάνατο,
ρίχνοντας τον από τις κορυφές των Φαιδρυάδων, κάποια απόκρημνα βράχια.
Σύμφωνα με την παράδοση, ο Απόλλωνας τιμώρησε την αδικία τους στέλνοντας
στους κατοίκους των Δελφών μεγάλη πείνα και λιμό, που θέρισαν πολλούς
κατοίκους. Αυτοί τότε για να εξιλεωθούν, έστησαν μια μαρμάρινη στήλη
προς τιμήν του Αισώπου.
***
Υγ.1 : ΚΙ ΑΥΤΟ, γιατί, αυτόν τον μύθο θυμήθηκα, μόλις ξύπνησα και τελικά, εκεί καταλήγω, βγαίνοντας.
Ο ΨΕΥΤΗΣ ΒΟΣΚΟΣ
Ένας μικρός βοσκός φωνάζει στα ψέμματα "Λύκος" , μα όταν ο πραγματικός λύκος εμφανίζεται κανείς δεν τον πιστεύει.
***
Υγ.2 ΤΟ ΝΟΥ ΜΑΣ, γενικώς και αορίστως!
Υγ.3 Θυμήθηκα και αυτό:
ΣΥΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑ ΚΙΝΕΙ, ΣΥΝΤΟΝΙΣΟΥ!!!!
Υγ.4 και επόμενο, ήταν!
Συν Αθηνά και χείρα κίνει
Απο την ομιλία του πατηρ Νίκων στο πνευματικό κέντρο της Ι.Μ Αγίας Βαρβάρας Πατρών
( όλη η ομιλία στο παρακάτω σύνδεσμο )
http://www.youtube.com/watch?v=cSYICc...
Όπως λέγαν και οι πρόγονοί μας, Συν Αθηνά και χείρα κίνει. Μήν περιμένουμε απο Τον Θεό, ας κάνουμε και εμείς κάτι.
Να
μήν περιμένουμε να δούμε να αιωρούνται βουνά και να ανοίγουν οι ουρανοί
για να καταλάβουμε πως Ο Θεός μας βοηθάει και μας στέλνει σημάδια αρκεί
εμείς να μήν έχουμε τα μάτια μας κλειστά και να αναγνωρήσουμε την
βοήθεια μου μας στέλνει αλλά και να κάνουμε και εμείς και κάτι, να μήν
περιμένουμε στρογγυλοκαθισμένοι και άπραγοι.
Υγ. 5 Και "Νταν", Αγίου Νεκταρίου! 9 και 30!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)